മുഖാമുഖം
രണ്ടു പരുന്തുകള്
ചുറ്റും കടന്നലിന്റെ ഇരമ്പല്
ചോരയെ സ്പര്ശിച്ച രാത്രികള്
അവര് തേടുന്ന മാംസം
എന്റെ തലച്ചോറാണ്
അവര് ഉണക്കുന്ന മുഖംമൂടികള്
എന്റെ മജ്ജയാണ്
അവര് കൂട്ടുന്ന കൂടിനു വേണം
എന്റെ നാവിന് ചുരുളുകള്
മരം കായുന്ന വെയിലില്
ഞാന് കണ്ട കാഴ്ച
ഉരുകുന്ന നാവില്
തിളയ്ക്കുന്ന ഭാഷയില്
ഞാന് കണ്ട കവിത
അതെല്ലാം ഒന്നാണ്
ചുവന്ന ചെളിവെള്ളം
വെളുപ്പിച്ച കാലുകള്
ഒരു ഹൃസ്വ യാത്രയില്
മുഴക്കുന്ന മഴക്കുഴികള്
അതിന് ആഴത്തില്
നീന്തിത്തുടിക്കുന്നു
അകാശനയനങ്ങള്
വെണ്ണീര്കുന്നുകള്
കടംതന്ന കാലം
അത് നടന്നു തീര്കുന്ന
അപ്പുപ്പന്താടികള്
ഇനിയും മടിക്കുന്ന
മൃത്യു കാലത്തില്
ആര്ക്കും വേണ്ടാത്ത
കണ്ണ്പോലകള് ചിമ്മി
വാക്കുകള് മന്ത്രിച്ചു
" ദുഃഖം സ്വതന്ത്രമായി"
No comments:
Post a Comment