Wandering Words!

A sea of thoughts
They just invaded my self
So selfish in their unison
Perishing waves 
Weaving another spell
They just asked my pardon
And I lent my time and ears

Color of dreams
They were unknown
When I melt into the darkness
Pinned down forests 
Just a fog of stillness 

There are only texts
Sheltered on walls
Hidden caves
And stakes for truth
Flattened lies equaled them

Lintels of shadow
Ghosts of gleam
Words just entered my skull
Worms like curl everywhere

Rewards of arrows
Are just a piece of chest
Just a pierce of love
Just a coerce of lust
Just a farce of zest
And many more bones and marrows

Wide wheels of life
They were not mere circles
But crude eclipses and mystery
And they remain wet as tears

Helpless words again
They mouthed my self
Moths of smile all over
My walls waited for a carve

Running down a senile mountain
Meeting a kite of wisdom
Slipping another dream
It began to weather another smile
All alone for a vagabond fire!

#-------Gokul ---------------#

City of Thoughts

It would have been a simpler poem
When purple met its sunlit shores
If thoughts were not still and stoned

It would have been a romance of kites
When winds were hiding in his wings
If he was a bird by birth

But he is not a poet 
And his ground was not stolen either
And he is round the roads together

Pale thoughts, Palette grained out
Canvas exist, Colors exit, Yes, they just exist
And he had exits in all corners, office, house, lanes

Green browns, Black Greys, White Reds,
Red Yellows, Blue Whites, Brown Yellows
They made his day full of blends
In between them, he and his thoughts
All at once, One for all

Sifting in Time ...

A turn coat
A refuge to wisdom
A simmering rain
All these words are never cast away

Fury of clouds
First of the fumes
Filling violets
All that we see are better distant for ever

Primal fears
Past of primes
Provoking a madness
All that I face are never oneness alone

Calmness of breath
Callous winds
Crest of the beams
All that I build are just minutes alive

Minute eyes
Monologues in misery
Mirrors of lust
All that I envy are just minted together

Jaded faces
Jocular murmurs
Justice of time
All that I rave are curling in beds

Snakes of sunlight
Snails of twilight
Sellers of Surprise
All that I hate are sailing a wreckage

Here again
Holding a hand
Huskers of humble lands
All that we dream are just hushing away

From left to right
Spiders and spiders alone
Sifting in time
Sweating in vain
A colossal fear 
A spinning mountain
Knows why it exist 

#Gokul

Painted History ::

History from Blood ..

ചെറിയ ലോകങ്ങളുടെ കാവല്‍ക്കാരന്‍ ...

1
ഒരു കടുക് മണിയുടെ നിശബ്ദത
അതിന്റെ പുറകെ ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ചു

ചെറിയ ലോകങ്ങളില്‍ നിഴലുകള്‍ ഉണ്ടാവുമോ
ആ കടുക് മണിയോട് ചോദിച്ചു

ഒരു നെടുനീളന്‍ തെരുവിനെ കാണിച്ചു
അതിന്റെ കുറുകെ ഒരു പെരുമ്പാമ്പ്‌
അതും നിശബ്ദം

വലിയ ലോകവും വലിയ മരങ്ങളും
അതിലും വലിയ നിഴലുകളും
ചെറിയ കുങ്കുമ പൊട്ടു പോലുള്ള മനുഷ്യരും ഉള്ള നിമിഷങ്ങള്‍

2
സ്വപ്നങ്ങളുടെ നെരിപ്പോടുകള്‍
അത് ഒരു ബാധ്യത ആയിരുന്നു
ഇനിയും ഉപമകള്‍ക്ക് പ്രസക്തി ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല

3
ഒരു നേര്‍ വര വരച്ചാല്‍ അതില്‍ നൂറു നൂറു വളവുകള്‍
അതിലേറെ പ്രശ്നം വൃത്തങ്ങള്‍
ബിന്ദുക്കള്‍ അദൃശ്യവും മാന്ത്രികവും ആയിരിക്കുന്നു

കണ്ണുകളുടെ പ്രശ്നം അവരൊന്നും കാണുനില്ല എന്നതാണ്
എപ്പോഴും കണ്ണുകള്‍ ചിതിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഗര്‍ത്തങ്ങളില്‍ അപായം പതിയിരിക്കുന്നത്‌

പലപ്പോഴും കത്തി പടരുന്ന വനാന്തരങ്ങളില്‍
സത്യങ്ങള്‍ ചരങ്ങളായി തീരുന്നില്ല
ഉരഗങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം അവരും സഞ്ചരിക്കുന്നു

ഒരു പാതിരാ വണ്ടിയിലെ യാത്രക്കാര്‍

കാപ്പികടയില്‍ ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം ബാക്കി
ഇരുളിന്‍റെ പൊരുളില്‍ എന്തിനു ഞാന്‍ ചിരിചെന്നറിയില്ല
അന്നും ഇന്നും

വിയര്‍പ്പും വിയര്‍പ്പും മാത്രമറിയുന്ന ഒരു ഗന്ധം
ഞാന്‍ ഒരു സീല്‍ക്കാരം ഇല്ലാത്ത നാഗമായി ആ ശകടത്തില്‍
ചുരുണ്ട് കൂടി, ഇപ്പോഴും സീല്‍ക്കാരങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത രാത്രികള്‍
 അന്ന്യമായി തോന്നാം

പകലുകളില്‍ നമ്മള്‍ ചിന്തികുന്നില്ല
എന്ന് ഞാന്‍ ഈ രാത്രിയിലെ നീറുന്ന നിശബ്ദതയില്‍ ചിന്തിക്കുന്നു

എന്തുകൊണ്ട് ഞാന്‍ എന്റെ പകലുകളെ മൂകമാക്കുന്നു
എന്ന് പരിതപിക്കെണ്ടിയിരിക്കുന്നു
പക്ഷെ വേണ്ട
പകലുകളില്‍ ഞാന്‍ നാണയങ്ങള്‍ കൊയ്യുന്നു
നിശബ്ദതകളെ വിതക്കുന്നു

ഉറങ്ങി വീഴുമ്പോഴും, സഹായത്രികരോട് സ്നേഹപൂര്‍വ്വം
എന്‍റെ സ്ഥലങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അറിയുന്നു
പരിമിതിയുടെ ആഴങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കുന്നു

ഞാന്‍ ആ സഞ്ചരിക്കുന്ന രാത്രിയുടെ വിരുന്നുകാരന്‍ മാത്രം
അവിടുത്തെ ഗ്രഹങ്ങളും ധൂമങ്ങളും ധൂളികളും ധൂമകേതുക്കളും നക്ഷത്രങ്ങളും
അവരെ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല

രാത്രികള്‍, അവര്‍ നമ്മുടെ കാലത്തിലെ അവസാനത്തെ സത്യങ്ങളാണോ?
പണത്തിന്റെ തണലോ, സുഖത്തിന്റെ സുഷുപ്തികളോ, വഴികലോടുള്ള ഭയങ്ങളോ
ഒരു പക്ഷെ ഇതെല്ലമോ നമ്മളെ ഉറക്കുന്നു
നീണ്ടു  കിടക്കുന്ന സത്യങ്ങളോ നിവര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന വഴികളോ
അനാഥമായ നിഴലുകളോ ഇവരെല്ലമോ

ഇവരെല്ലമായിരുന്നു എന്റെ പാതിരാ വണ്ടിയിലെ സഹയാത്രികര്‍
എന്റെ കമ്പിളി പുതച്ച പകലുകളിലും നഷ്ടമായ നെടുവീര്പുകളിലും
ഇനി ഞാന്‍ അവരെ തിരയില്ല

ഇനിയും സഞ്ചരിക്കാം പാതിരവണ്ടിയിലും
ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത പുഞ്ചിരിക്ക്കുന്ന യാമാങ്ങളിലും
നിഴലുകള്‍ മാത്രം വെളിച്ചങ്ങള്‍

മിന്നാമിനുങ്ങിന്റെ ദേശങ്ങള്‍ :

വെളിച്ചമില്ലാത്ത ദേശത്തില്‍ ഈയാംപാറ്റകളും

മധുരമറിയാത്ത നാടുകളില്‍ തേനീച്ചകളും കൊല്ലപെടുന്നില്ല
വെളിച്ചം വെളിച്ചത്തെയോ മിന്നാമിനുങ്ങിനെയോ പോലും കാണുനില്ല

അഥവാ, കാഴ്ചകള്‍ അര്‍ഥം തേടുന്നത് ബിംബങ്ങളിലാണ് 

ഇന്നലത്തെ സ്വപ്നത്തിലെ തൂണുകള്‍ പോലുള്ള മനുഷ്യര്‍ 

ഇന്നത്തെ മൃതമായ വിശ്വാസങ്ങളായിരിക്കാം 

കുഴിയിലെ ചതുപ്പിലെ ജീവിതങ്ങള്‍ക്ക് തമസും ഗര്‍ത്തങ്ങളും ഇല്ലേ ഇല്ല
അവരുടെ ശ്വാസം നമ്മുടെ നെടുവീര്‍പ്പിനെക്കാള്‍ ഈര്പ്പമുള്ളതാണ്

ഓര്‍മകളിലെ ഒരു മുഖം, സ്വപ്നങ്ങളില്‍ സ്നേഹത്താല്‍ പെറ്റുപെരുകുന്നു 

അങ്ങനെ ഒരു പുഞ്ചിരി ഒരായിരം മുഖങ്ങളാവുന്നു 

ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട വളര്‍ത്തു മൃഗം, പല കാലങ്ങളില്‍ ജനിക്കുന്നു 

നാളെയുടെ ചൂടില്‍ ഞാന്‍ ഞെരുങ്ങുമ്പോള്‍, ഇന്നലകളിലെ ആകാശങ്ങള്‍ 

അവരുടെ മേഘങ്ങള്‍, മഞ്ഞു വീഴ്ചകള്‍, അവര്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ 

ഇടവേളയില്‍ ഞാനും കണ്ണാടികളിലെ വിപരീതങ്ങളും മാത്രം 

- ഗോകുല്‍ 

നുട്ര്യിനോ കച്ചവടവും കൂക്കുവിളികളുടെ രാഷ്ട്ര്യിയവും :

നുട്ര്യിനോകള്‍ക്ക് പിണ്ട്മില്ല; ശാസ്ത്ര ലോകതിനത് ഉറപ്പാണ്‌
നുട്ര്യിനോകള്‍ക്ക് രാഷ്ട്രിയവുമില്ല; അത് ചിലരെങ്കിലും രഹസ്യമായി പറയട്ടെ

ആരാണീ നുട്ര്യിനോ? പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തുടക്കം മുതലുള്ള ഒരു പരമാണു
അവധൂതരില്‍ അവധൂതനായ ഒരു ബ്രഹമാണ്ട യാത്രികന്‍

എങ്കിലും ഭൂമിയില്‍, ശവം പോലും പേക്കിനാവ് കാണുന്ന ഈ ഗ്രഹത്തില്‍
നുട്ര്യിനോയും ഒരാഗോള കച്ചവടത്തിനായി കച്ചകെട്ടിയിരിക്കുന്നു

വേണം പരീക്ഷണ ശാലകള്‍; പക്ഷെ നമ്മളെന്തു കാണണം എന്ന് നമ്മള്‍ തീരുമാനിക്കട്ടെ
അതമേരിക്കയല്ല; യൂറോപ്പുമല്ല; അവരുടെ പണത്തിന്റെ പിന്‍വാതിലില്‍
സുവിശേഷമോതുന്ന ഒരു ഫണ്ടിംഗ് ബുദ്ധി കേന്ദ്രവുമല്ല


ഒരു വന്‍ കച്ചവടം നടക്കുമ്പോള്‍ കൂക് വിളികള്‍ ചന്തക്കും മുതലാളിക്കും ഹരമായിരിക്കാം
പക്ഷെ വില്‍ക്കപെടുന്നവന്‍ ഒരിക്കലും അവിടെ ആസ്വാദകനോ കാഴ്ച്ചക്കരാണോ അല്ല,
വെറും ചരക്കു മാത്രം, ഏതു പട്ടില്‍ പോതിഞ്ഞാലും

പ്രധിരോധങ്ങള്‍ ചിലപ്പോള്‍ കൂക്ക് വിളികളാവം; ചരടുകള്‍ എവിടെ തുടങ്ങുന്നെനു കാണുക

മുതലാളിത്തം ആയുധം മാത്രമല്ല; പ്രതിരോധവും
തിരോധാനവും വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ മനസ്സില്‍; ഇന്ദ്രിയങ്ങളില്‍

കാണണം; കേള്‍ക്കണം പിന്തുടരണം; നുട്ര്യിനോയെയും മറ്റെല്ലാ പ്രപഞ്ച യാത്രികരെയും
പക്ഷെ അതിനായി കുഴിക്കുന്ന കുഴികളും, കിഴികളും നമ്മുടെ നേര്‍ക്ക്‌ നേര്‍ കാഴ്ചകളെ മൂടാതിരിക്കട്ടെ

-ഗോകുല്‍

ബെന്ഗലുരുവിനു ഒരു അടിക്കുറിപ്പ് :

ഇവിടം സ്വര്‍ഗമാണെന്നോ  നരകമാണെന്നോ ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല
ഇവിടുത്തെ കോച്ചുന്ന നവംബറില്‍ കാര്‍ബണ്‍ പുകച്ചുരുളുണ്ട്
ഇവിടെ കാമം ഹോമിക്കുന്ന കല്തുണ്ടുകലുണ്ട്
ഇവിടെ കലഹിക്കുന്ന കല്‍ക്കരി കൊലങ്ങളുണ്ട്

സമയം തീര്‍ക്കുന്ന വാര്‍പ്പുകളില്‍ ഞങ്ങള്‍ സ്ഥൂലവും സൂക്ഷമവും
അതോ ഇത് രണ്ടും തേടുന്ന കാല്‍പനിക സ്ഥലികളും

സംഗീതം ഞങ്ങള്‍ക്ക് ആഹാരവും വായുവും ആകാം
പക്ഷെ ഞങ്ങള്‍ പാടുന്നില്ല, കരയിന്നില്ല, കൂവുകയും കാറുകയും ചെയ്യുന്നു

ഞങ്ങളില്‍ ചിലരെങ്കിലും ധൂമകേതുക്കളില്‍ വിശ്വസിക്കുന്നുട്
മറ്റുചിലര്‍ ധൂമാങ്ങളായി തീരുന്നു, രാവും, പകലും, ഇത് രണ്ടും അല്ലാത്തപ്പോഴും

- ഗോകുല്‍ 

Lessons from two Cities

Never did I realize

How to love a city

How to embrace its craftsmen

When I commuted in Bengaluru highways

Despite earning its dollars

Devoid of knowing its inroads

I was alien to its turmoil’s

Tongue tied to its plights and fights

Deep inside my heart

A hollow craving for its escapades

Lead me but through its past

And tilt my head for the shades

In malls and Wifi cellars

Walking past many men

And their many women

And their many more whispers

And beyond their stillness

I became averse to love and affection

I have rights to believe

What lies beneath the lights

Was darkness and its hungry limbs

Yet the rights were wrong enough

I was mistaken

My eyes were cloudy by nights

Clumsy by sights, and sleepy meals

The fragrance of those evening flowers

They were the sweats of those toilers

The silence of those markets

They summed up the days of my comrades

Relapsing to its outskirts

I could mould a mindset

Daring to ink beyond the normal

When I spoke of silence

I heard cries around

When I was muted by wilderness

I listened to the other-side of songs

Long away from my breadwinning ways

I am in a town of toilers

Belgaum in North Karnataka

Land of fresh air and fragrant tea

Covered auto rickshaws but bold and open faces

Sweetness from Sambar to Salads s

Now I know, all cities are made of beliefs

Where people are bridged by themselves

Else they are made of questions

When people are walled by themselvess

But still I am wondering

What makes them confident other than their hands!

Still thinking over and over

I am connected to souls of many cities

And wanting for more of them

#Gokul